پرسش :

زن و مردى به ازدواج یکدیگر در آمده‌‏اند، پس از ازدواج فرزندى از آنان متولّد نمى‌‌‏شود، در این رابطه مراجعات متعدّدى به دکترهاى متخصّص مى‌‌‏‌‌‌نمایند، ولى جواب تمام پزشکان منفى بوده و متذکر شده‌‌‏اند که عیب از جانب مرد است (در واقع شوهر نطفه ندارد) ولى زن به این امید که در آینده ممکن است فرزند دار شوند مانده و به زندگى ادامه داده است، لیکن نتیجه مثبت مشاهده نشده است. در این رابطه چند سؤال مطرح است که تقاضامندیم جواب فرمایید: 1- آیا زن با توجّه به مسائل فوق -خواه شوهر راضى باشد یا نباشد- مى‌‌‌‌‌‏تواند طلاق بگیرد یا خیر؟ و اگر با میل خود خواست طلاق بگیرد مهریه او چگونه خواهد بود؟ آیا شوهر باید تمام آن را پرداخت کند یا نصف آن را؟ 2- آیا شوهر مى‌‌‌‌‌‏تواند (با اجازه زن) براى مدّتى زنى را صیغه یا عقد نماید؟ 3- اگر زن با میل خود خواست کما فى السابق به زندگى خود ادامه دهد آیا مسئول و گنهکار است؟ با توجّه به این‌که اگر طلاق بگیرد مى‌‌‌‌‌‏تواند از شوهر دیگر بچه‌‏‌دار شود.


پاسخ :
ج‏ 1- طلاق بدون اذن شوهر باطل است، و بعد از تحقّق دخول تمام مهر را باید بدهد.
ج‏ 2- ازدواج زن دیگر- موقّت یا دائم- جایز است و باید رعایت مقرّرات دولت اسلامى بشود.
ج‏ 3- صبر زن با شوهر مذکور اشکال ندارد.
منبع: استفتائات امام خمینی(ره)، ج‏3، ص320